وحــــــی

محمد بود و نوری از زمین تا بینهایت ها

محمد بود و در دل زین معماها حکایت ها

دوباره موج آهنگش طنین افکند زیر گنبد گیتی

من امشب سخت حیرانم

چه میبینم؟نمی دانم

عجب نوریست این نور شگفت امشب

کجا خورشید و ماه آسمانی این ضیا دارد؟

نگه چون می کنم دنباله تا عرش خدا دارد

کریما! سخت حیرانم

چه می بینم؟ نمی دانم

*******************************

محمد در سخن با خویش بود آنگاه چون تندر

نوائی آسمانی در دل غار حرا پیچید

صدائی در زمین از سوی عرش کبریا پیچید

محمد ، مات و حیران، گوش بر بانگ خدا می داد:

بخوان هان ای محمد! گفت: من خواندن نمی دانم

ندا آمد: بخوان با من بخوان با من

بناگه چشمه نوری به جان پاک او تابید

دوباره این ندا آمد:

بخوان ای بارگاه کبریا را بهترین بنده

بخوان بر نام قدس پر شکوه آفریننده

خداوندی که انسان را زخون بسته می سازد

بخوان بر نام پاک خالق اکرام

بنام آنکه دانش را به نیروی قلم آموخت

بنام آن خداوندی که از رحمت

به جان مردم نادان چراغ معرفت افروخت

******************************

محمد از شکوه وحی می لرزید

در آن ساعت

محمد بود و شهر مکه و وحی خداوندی

پس از آن شب جهان داند که در گفتار پیغمبر

سخن از عشق حق بود و حدیث آرزومندی

******************************

محمد از دل "ام القری" این نغمه را سر داد

که :ای انسان!خدا یکتاست

بجز یکتا پرستی هیچ راه رستگاری نیست

به دیگر راهها گر پا گذاری غیر خواری نیست

در این آئین جاویدان

لب خود را فرو بند از سپیدی وز سیاهی ها

تو را تا کی سخن از قصه رنگ است

در این آئین سخن از رنگ ها ننگ است

به کیش راستین ما

گرامی تر بود آنکس که در وی گوهر تقــــــــــــــــــواست

******************************

بعثت حیات بخش بهانه خلقت حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی(ص) بر شما دوستان عزیزم مبارک باد

دوستدار شما

قهــــــــرمان